Τετάρτη, 31 Ιουλίου 2013

ο ηλικιωμένος κύριος που μας νοίκιασε το μαγαζί....

πάμε ελεύθερη γραφή???
ότι να'ναι, όπως να'ναι, ώρα  που'ναι...

τα νέα είναι ευχάριστα...
ο ηλικιωμένος κύριος που μας νοίκιασε το μαγαζί
αύριο μαζεύει τα τελευταία του πράγματα...
κάτι μπωλ, κάτι σακουλάκια με φασόλια, την γάτα...ααα δεν σας είπα
έχουμε και μια...μαύρη γάτα στο μαγαζί
κατάμαυρη είναι η πουτ2ν@
άμα είναι γρουσούζα θα την τσουρομαδήσω

όχι μην ανησυχείτε...τις αγαπάμε τις γάτες
ακόμα και τις μαύρες

η συγκεκριμένη γάτα έχει γεννηθεί εκεί
μέσα στον χώρο που νοικιάσαμε
περιφέρεται μέσα έξω και μας κοιτάει με μισό μάτι...
γι'αυτό και σήμερα αποφασίσαμε μόλις μας αδειάσει την γωνιά
ο ηλικιωμένος κύριος που μας νοίκιασε το μαγαζί...
να τις φορέσουμε κάτι σε ρούχο
...αυτά που φοράνε στα σκυλάκια...
μια φούστα, μια ολόσωμη τζιν φόρμα,
ένα φωσφοριζέ κίτρινο γιλέκο
κάτι τέτοιο τέλος πάντων...

αλλά πολύ βρώμα ο χώρος μιλάμε
αχ θεέ μου...και μυρίζει
για μαντέψτε
καλά δεν σας παιδεύω

μυρίζει φόνο
ήταν ένας χώρος σφαγής
πόσες terrifying stories θα μπορούσαν να είχαν γραφτεί εκεί μέσα? 
πόσες??? 

αλλά μην νομίζετε ότι σας λέω υπερβολές...
οι τοίχοι είναι βαμμένοι με αίμα...
τα μαχαίρια είναι ακονισμένα και ακουμπισμένα στην άκρη του πατώματος...
και πάνω στις τέσσερις ξύλινες τεράστιες  βάσεις
έχουν τεμαχίσει ποοοοολαααααααα πτώματα
που άφηναν την τελευταία τους πνοή στα χέρια του 
ηλικιωμένου κύριου που μας νοίκιασε το μαγαζί...


από την ημέρα που πατήσαμε το πόδι μας εκεί
έχουμε παρατηρήσει πολλά παράξενα φαινόμενα...
τα οποία θα αρχίσω να σας τα αφηγούμαι από αύριο
 αγαπητοί μου αναγνώστες
μιας και σήμερα ψοφήσαμε στην κούραση...

καλό σας βράδυ

και μην νομίζετε ότι σας λέω παλαβά....
έχω αποδεικτικά και φωτογραφίες...

Τρίτη, 23 Ιουλίου 2013

ζέστη...και τα σχετικά

τι να σας γράψω??
δεν έχω όρεξη
με έχει πιάσει κι η ζέστη
και η κατάσταση είναι άστα να πάνε....
αλλά πολύ ξενύχτι, οργάνωση και τα λοιπά
ας είναι καλά ο issallos που είναι οργανωτικός
και απ'όλα τα καλά είναι
εντάξει, κάτι βοηθάω κι εγώ
οτι κάνει κανείς, καλό είναι....
κι έτσι κάτι ακόμα ετοιμάζουμε
κάτι ψήνετaι...α όχι αυτό είναι απο άλλο ανέκδοτο..
αλλά ρε παιδί μου, οι γεεεεροι...
άστα να πάνε...
έχουν κάτι κολλήματα με τα άψυχα...
όχι αυτούς που έχασαν (συχωρεμένους κτλ),μα που πήγε το μυαλό σας???
για αυτά λέω που έχουν φτιάξει και φοβούνται μην τα χάσουν...
τα σπίτια τους, τα μαγαζιά τους κτλ
να, ένας τέτοιος γέρος μας έχει σπάσει τα νεύρα τώρα τελευταία...
αλλά αντέχουμε...μέχρι στιγμής 
δεν είναι γέρος του δικού μας περιβάλοντος αλλά...
έχει να κάνει με το μελλοντικό μας περιβάλoν...
ε οτι καταλάβατε καταλάβατε...
τι άλλο? α ναι...
βρε παππού έκανες οτι έκανες
δούλεψες οσο δούλεψες
τι το θες το ρημάδι το μαγαζί στα γεράματα?
και εντάξει το δίνεις, πάρτο απόφαση και βγες απο'κει μέσα...
εργασίες με τον γέρο μέσα, δεν γίνεται...γίνεται??
αυτάααααα...ζέστη και τα σχετικά... 
φταίω εγώ μετά που άμα δω γέρο εξαφανίζομαι?

βέβαια εκεί που είμαι ήσουνα 
κι εδώ που είσαι θα'ρθω
αλλά μέχρι τότε....ουουουουυυυ

δεν μου έρχεται κάτι άλλο τώρα
...θα συμπληρώσω και την προηγούμενη ανάρτηση εδώ....
και θα κάνω μια ΤΕΡΑΣΤΙΑ ανάρτηση...!!!!
=====================


1.


2.


3.
αν είσαι απο τον Βόλο και είσαι...
 επαγγελματίας σερβιτόρος(α) συν λοιπές θέσεις cafe-bar
στείλε το βιογραφικό σου στο melissalli@hotmail.gr



 cheers


1...2....3....και πάμε και γι'άλλα...!!!




Παρασκευή, 19 Ιουλίου 2013

1...2....3....και πάμε και γι'άλλα...!!!

1.


2.


3.
αν είσαι απο τον Βόλο και είσαι...
 επαγγελματίας σερβιτόρος(α) συν λοιπές θέσεις cafe-bar
στείλε το βιογραφικό σου στο melissalli@hotmail.gr



 cheers


1...2....3....και πάμε και γι'άλλα...!!!



Τρίτη, 16 Ιουλίου 2013

απ'όλα έχει η γειτονιά..........

το κρύο είναι πλέον υποφερτό
αλλά το σκοτάδι βαθύ
μαύρα σκοτάδια γύρω γύρω

φςςς φςςςςς φςςςςς φςςςςς

έκαναν τα συρτά βήματα στο μισολιωμένο χιόνι
κι ένα γέλιο χαρωπό αντήχησε ...στο μισοχιονισμένο δάσος

χίχί χίχίχί χίχί χί


η υποτιθέμενη κουκουβάγια  άνοιξε τα φτερά της
τα κούνησε δυνατά και έκανε έναν εκκωφαντικό ήχο

κούκου κούκου 
...χράτς

ωχ τι είναι αυτό?

ο μικρούλης σκίουρος, ο σεσημασμένος κακοποιός του δάσους
που νωρίτερα είχε κλέψει 
ένα γλυκό από το ζαχαροπλαστείο


έσκισε το χαρτί απο το περιτύλιγμα
συμπληρώνοντας με μια γρήγορη κίνηση...

χράτς

το μικροσκοπικό μυρμήγκι

κουβαλούσε ένα τεράστιο ψίχουλο
όμως δεν είδε την ακρίδα που προσγειωνόταν

και ευτυχώς δηλαδή που πρόλαβε να πετάξει το ψίχουλο
στην άκρη και να κρυφτεί

φφφφ
ξεφούσκωσε το ψίχουλο κάτω από τις μεγάλες ποδάρες της ακρίδας...

η φύση είχε γιορτή
και ναι...ήταν όλοι τους εκεί...

η κουκουβάγια
ο σκίουρος
το μυρμήγκι
η ακρίδα
αλλά για στάσου...ποιος χαχάνιζε?

χίχί χίχίχί χίχί χί
ακούστηκε πάλι πίσω από τις φυλλωσιές...






ήταν ο μικρός χιονάνθρωπος




χίχί χίχίχί χίχί χί

το μικρό χεράκι του σηκώθηκε απαλά απαλά...
και έξυσε το κεφάλι του

χράτς χράτς
χράτς

ο ήχος έμοιαζε τόσο ίδιος με το σκήσιμο του χαρτιού...
και είναι να απορεί κανείς, μα...

ο ποιο απορημένος από όλους είναι ο χιονάνθρωπος


χράτς χράτς
χράτς

ξανα-ξύθηκε...

πάει που λες η αρκούδα που τον παρατηρούσε τόση ώρα και του λέει

δεν μου ξύνεις λίγο την πλάτη γιατί με τρώει?

και τι με πέρασες εμένα? λέει ο χιονάνθρωπος
 προσωπικό σου υπηρέτη?
"να πας αλλού να ξυστείς"

μπάμ

έκανε ο λαγός...

αλλά εννοείτε οτι ενας λαγός δεν κάνει μπαμ...
το μπάμ
ήταν ο κρότος από το όπλο του κυνηγού 


που σημάδευε τον λαγό

μπλιάχ

έκανε ο λαγός μόλις πάτησε τα κρεμύδια

 που είχαν φυτρώσει γύρω γύρω
στην άκρη του γκρεμού
ωχ...θυμήθηκε την συνταγή που είχε διαβάσει
για λαγό στιφάδο...

φτού

φτύνει μια ο λαγός απο αηδία...
σκεπτόμενος το τρυφερό του κορμί 


μέσα στην "κατσαρόλα με τα κρεμμύδια"

wiiiiiiiiiiiiiiiiiiii wiiiiiiiiiii wiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiii

φώναζε η πάπια που νωρίτερα έκανε τσουλήθρα


πάνω στον λαιμό της καμηλοπάρδαλης

Ωωωωωωωωωωωω

αναφώνησε ο ελέφαντας ...θέλω να κάνω κι εγώ τσουλήθρα
στον ωραίο σου μακρύ λαιμό...

"πάρε από δω τα μεγάλα σου αυτιά"
 είπε η καμηλοπάρδαλη στον ελέφαντα

πρατς

έκανε ο ελέφαντας φεύγοντας

ε ας μην επεκταθώ στο τι ήταν αυτό το πράτς...
γιατί έμοιαζε πολύ με το χράτς

και ο μικρός χιονάνθρωπος δεν μας φταίει σε τίποτα, σε αυτήν την ιστορία....


το μικρό χεράκι του σηκώνετε απαλά απαλά...
και ξύνει το κεφάλι του

χράτς χράτς
χράτς


η φύση έχει γιορτή
και ναι...είναι όλοι τους εκεί...

η κουκουβάγια
ο σκίουρος
το μυρμήγκι
η ακρίδα
η αρκούδα
ο λαγός
η πάπια
η καμηλοπάρδαλη
ο ελέφαντας

τώρα εσείς σίγουρα θα σκεφτείτε 
πως τον χειμώνα...δεν κουνιέται φύλλο μέσα στο δάσος

μα εδώ μιλάμε για πάρτι...!!!

επιτέλους
ο χειμώνας περνάει
 η άνοιξη ευτυχώς
...έχει κάνει τα πρώτα της βήματα....

 φςςς φςςςςς φςςςςς φςςςςς

ο μικρός χιονάνθρωπος είναι χαρούμενος...
αλλά και απορημένος 

την επόμενη φορά που θα βρεθεί σε παρόμοιο σημείο
κάποια χέρια θα τον πλάσουν....
αλλά δεν τον ενοχλεί τόσο αυτό
όσο το οτι...
θα προσπαθούν να του βάλουν δυο κρεμμύδια  για μάτια
και ένα καρότο για μύτη

καρότο για...μύτη????

μηηηηηηηηηη μηηηηηηηηηη

ακούστηκε η φωνή του λαγού 


μη μου λες για κρεμμύδια
και ειδικότερα για...καρότα

καροοοοοοοτοοοοο καροοοοοοοτοοοοο

ακούγετε και η γειτόνισσα,
 φωνάζει στο μικρό της το παιδί
...το οποίο το "ονομάζει" καρότο...





ας της δώσει επιτέλους κάποιος ένα καρότο να σκάσει..... 




the end




Ο Ταρζάν - 1972       







Στίχοι:  
Γιάννης Μαρκόπουλος
Μουσική:  
Γιάννης Μαρκόπουλος

1.Θέμης Ανδρεάδης     Φωνητικά: Λιλή Χριστοδούλου

2.Γιάννης Ντουνιάς

3.Βωξ

Θα πάω στη ζούγκλα με τον Ταρζάν
θα την περνάω φίνα,
θα πάω στη ζούγκλα με τον Ταρζάν
θα φύγω σ’ ένα μήνα.

Κι αν θα με φάνε τ’ άγρια θηρία
θα με γράψουν και στην ιστορία
πως με φάγανε τα ζώα
κι όχι η μπόρα του αιώνα.

Θα πάω στη ζούγκλα με τον Ταρζάν
τον παιδικό μου φίλο,
παρέα με τον ελέφαντα
να μη μου δίνουν ξύλο.

Κι αν θα με φάνε τ’ άγρια θηρία
θα με γράψουν και στην ιστορία
πως με φάγανε τα ζώα
κι όχι η μπόρα του αιώνα.

Θ’ αφήσω το γραφείο μου
και τα υπάρχοντά μου,
θα πάρω το κορίτσι μου
να το `χω συντροφιά μου.

Κι αν θα μας φάνε τ’ άγρια θηρία
θα μας γράψουν και στην ιστορία
πως μας φάγανε τα ζώα
κι όχι η μπόρα του αιώνα.

Θα πάμε στη ζούγκλα με τον Ταρζάν
θα την περνάμε φίνα,
θα πάμε στη ζούγκλα με τον Ταρζάν
θα πάμε σ’ ένα μήνα.

Παρασκευή, 5 Ιουλίου 2013

Η ΕΛΠΙΔΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΧΑΝΕΤΑΙ!!!

μικρό φτερό στον άνεμο...

μικρούλι και χρωματιστό
πόσο μικρούλι και όμορφο τελικά
πετάς ασταμάτητα
...σε οδηγεί ο αέρας...
~περιπλανιέσαι~~

χρωματιστά πολύτιμα πετράδια συναντάς...
στέκεσαι δίπλα 


και αφουγκράζεσαι με τρόπο...

τα χρώματά τους, την υφή και την όψη τους

όλες σου τις αισθήσεις χρησιμοποιείς...
ακουμπάς με τρόπο δίπλα τους...
άραγε σε τι μοιάζει η δική σου υφή και όψη?

σσσστ...ακούς τα ψιθυρίσματα ?
είναι η ελπίδα που δεν χάνεται...!!!

κάποιες στιγμές μεταμορφώνεις τον εαυτό σου...
προσπαθείς να μοιάσεις...

άραγε, σε τι?

χάνεσαι μέσα στο πλήθος των ομοίων, 
αυτών που θες να ανήκεις

...μα δεν ανήκεις πουθενά...
δές...πόσα διαφορετικά χρώματα...

άγγιξες χρώματα
είδες πολύτιμα πετράδια
 
και παίζεις...με το παζλ
χωρίζοντας και ενώνοντας...
ότι άγγιξες, ότι ένιωσες, ότι είδες
...με ότι αισθάνθηκες...
 
παίζεις με ενα παζλ

ονειρέψου.......η ελπίδα..............
....δεν χάνεται....

παίξε με το φώς............!!!!






....ΑΦΙΕΡΩΜΈΝΟ................

Δευτέρα, 1 Ιουλίου 2013

..........?...............

...................................................

............................................................................

σας έχει τύχει......να χαρείτε τόσο πολύ από κάτι και αντί να ...................

φωνάξετε
????
να χοροπηδήσετε......................
???
?να χορέψετε....?....


?

δεν ξέρω τι άλλο να κάνετε...................................................


εσείς

να κάθεστε ήρεμος και να κάνετε ...................γραμμές..................

έχω πάθει μια ακινησία................απλά κουνάω τα μάτια μου (δεξιά αριστερά πάνω κάτω).........του κεφαλιού μου....................του ακίνητου....η απραξία............

έχω ξυπνήσει?

ή κοιμάμαι??????????????


..................................................................................

θα κάτσω εδώ να κάνω φούσκες...!!!

τι ωραίες που είναι οι φούσκες...



μήπως να ξαναρχίσουμε να παίζουμε πάλι σαν παιδιά?

καλό βράδυ