Παρασκευή, 5 Ιουλίου 2013

Η ΕΛΠΙΔΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΧΑΝΕΤΑΙ!!!

μικρό φτερό στον άνεμο...

μικρούλι και χρωματιστό
πόσο μικρούλι και όμορφο τελικά
πετάς ασταμάτητα
...σε οδηγεί ο αέρας...
~περιπλανιέσαι~~

χρωματιστά πολύτιμα πετράδια συναντάς...
στέκεσαι δίπλα 


και αφουγκράζεσαι με τρόπο...

τα χρώματά τους, την υφή και την όψη τους

όλες σου τις αισθήσεις χρησιμοποιείς...
ακουμπάς με τρόπο δίπλα τους...
άραγε σε τι μοιάζει η δική σου υφή και όψη?

σσσστ...ακούς τα ψιθυρίσματα ?
είναι η ελπίδα που δεν χάνεται...!!!

κάποιες στιγμές μεταμορφώνεις τον εαυτό σου...
προσπαθείς να μοιάσεις...

άραγε, σε τι?

χάνεσαι μέσα στο πλήθος των ομοίων, 
αυτών που θες να ανήκεις

...μα δεν ανήκεις πουθενά...
δές...πόσα διαφορετικά χρώματα...

άγγιξες χρώματα
είδες πολύτιμα πετράδια
 
και παίζεις...με το παζλ
χωρίζοντας και ενώνοντας...
ότι άγγιξες, ότι ένιωσες, ότι είδες
...με ότι αισθάνθηκες...
 
παίζεις με ενα παζλ

ονειρέψου.......η ελπίδα..............
....δεν χάνεται....

παίξε με το φώς............!!!!






....ΑΦΙΕΡΩΜΈΝΟ................

2 σχόλια:

  1. Δε χάνεται ευτυχώς...πάντα βρίσκει τον τρόπο να ανθίζει ακόμα και στις μεγαλύτερες δυσκολίες...καλό βράδυ!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Αγαπημενη μου εσυ............. σε ευχαριστω!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Google+ Followers