Παρασκευή, 11 Ιανουαρίου 2013

Μπήκε σιγά σιγά στο σκοτεινό δωμάτιο....



....πατώντας στις μύτες ....


οι ανάσες της έγιναν πιο γρήγορες
 τα μάγουλά της άρχισαν να καίγονται
 και το σώμα της απέκτησε ένα γνώριμο και ελαφρύ τρέμουλο....
με απαλές κινήσεις έπιασε με το ένα της χέρι απαλά
το χερούλι της μεσόπορτας.......
έκανε μια κίνηση να το γυρίσει μα σταμάτησε
...πόσα χρόνια είχε να μπει σε αυτό το σπίτι.....

λένε πως δεν κάνει να ξαναγυρίζεις σε ότι ανήκει στο παρελθόν
μα εκείνη ήξερε βαθιά μέσα της, πως δεν κινδυνεύει από τίποτα...
δεν κατάλαβε πόση ώρα στεκόταν εκεί στο σκοτάδι 
με το χέρι κολλημένο στο χερούλι
...γύρισε και έκανε να φύγει...
δεν θα ήταν 5-6 βήματα που έκανε και

...μα για στάσου...
να , να κάτι που συνήθιζε να κάνει όταν φοβόταν
...πάντα να κάνει απλά 5-6 βήματα πιο πέρα...
λες και αυτά τα 5-6 βήματα θα άλλαζαν κάτι
μα ποτέ τίποτε δεν είχε αλλάξει με αυτά
άλλωστε τι μπορείς να αλλάξεις κάνοντας 5-6 βηματισμούς?

όταν ξαφνικά άκουσε πάλι το τρίξιμο της πόρτας......
πάγωσε ολόκληρη
άρχισε να τρέμει περισσότερο
καθώς...

...μα για στάσου...
τι ήταν αυτό που την διαπερνούσε?

έμπαινε μέσα στο σώμα της
την έκανε να νιώθει μια ανακατωσούρα
της πείραζε τον εγκέφαλο
θολώνοντας της το μυαλό...

έπρεπε να τους είχε ακούσει 
όταν της έλεγαν να μην πάει ξανά σε εκείνο το σπίτι 
που όλοι δεν ήθελαν καν να ακούσουν
γύριζαν το κεφάλι τους από την άλλη καθώς περνούσαν από εκεί
...αλλά ήταν τόσο ξεροκέφαλη όταν έβαζε κάτι στο μυαλό της.....
άπειρες οι ιστορίες για εκείνο το σπίτι
για εκείνον τον άντρα που έμενε μόνος του εκεί μέσα 
και δεν είχε βγει ποτέ έξω από αυτό.....
κάτι είχαν πει κάποτε
για....

....μα για στάσου.....
από τότε οι τοίχοι του σπιτιού βάφτηκαν σε κόκκινο χρώμα.....
αλλά όλα τα υπόλοιπα το αναιρούσαν.....

έκλεισε τα μάτια της και αφουγκράστηκε τις συλλαβές
 που την περικύκλωσαν
όσο δεν καταλάβαινε, τόσο πιο πολύ πεισμάτωνε.
...
κι έτσι όπως είχε σφίξει τα χέρια της δυο γροθιές
τα σήκωσε ψηλά και μετά με μια απότομη κίνηση 
άνοιξε τις παλάμες της φωνάζοντας
 "δεν σε φοβάμαι...δεν σε φοβάμαι....δεν υπάρχεις καν"

...μα για στάσου....
μια ανατριχίλα της έκοψε την φωνή
καθώς ένιωσε δυο χέρια να της πιάνουν τα μαλλιά απαλά

έπιασε το πρόσωπό της με τα χέρια της
κλείνοντας τα μάτια της και έβγαλε ένα λυγμό
άρχισε να κλαίει.....
έκλαιγε για ώρα

μέχρι που συνειδητοποίησε ότι σε λίγες ώρες θα ξημέρωνε
(και δεν είχε τσιγάρα...πωωωωωω)
κοίταξε γύρω της
δεν ήταν κανείς εκεί...
(χάθηκε να υπάρχει ένα περίπτερο πιο δίπλα?)

...μα για στάσου...
ποτέ κανείς δεν ήταν εκεί
πήγε να πάρει μια βαθιά ανάσα
αλλά δυσκολεύτηκε
ποτέ της δεν κατάφερε να πάρει μια μεγάλη μεγάλη ανάσα
...όλες μικρούλες και ασήμαντες ήταν...
(αχ και να'χα ένα τσιγάρο τώρα...να δεις τι ανάσα θα έπαιρνα...)

το μόνο που της έκοψε τις πολύτιμες ανάσες της
 ήταν η υφή των πλεγμένων κοτσίδων...
όταν ακούμπησε τα μαλλιά της
(και τον άδειο καπνό της...)

...μα για στάσου....
πάνε πολλά χρόνια από τότε που έπλεκε κοτσίδες τα μαλλιά της.......















(και πολύ ώρα που έμεινε από τσιγάρα βραδιάτικα.................)






10 σχόλια:

  1. Καλά μιλάμε,δεν έχω χειρότερο να βραδιάσει και τύχει να μην έχω τσιγάρα...με πιάνει τρέλλα ;-)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. για να δω ποιος θα πλησιάσει αυτό που ήθελε να πει...η melissalli
    το ποστ εδώ θα μπορούσε να έχει έναν τίτλο...θα τον γράψω μετά τα σχόλιά σας :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. παίζουμε? :) μπορείτε να μου γράψετε τίτλο ανάρτησης κι εγώ θα βάλω μετά τον δικό μου...αν και δεν βάζω τίτλους στις αναρτήσεις μου εδώ, θα βάλω τώρα για μια φορά (γιατί κι εγώ μετά το γράψιμο του ποστ κατάλαβα τι ήθελα να πω και που αναφερόμουν...κάπου μεταξύ ύπνου και ξύπνιου:))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Μα γιατί, γιατί την χάλασες με τα σχόλια στις παρενθέσεις;;;; χαχαχα!
    Νομίζω άλλος δεν είχε τσιγάρα βραδιάτικα, με τα περίπτερα κλειστά!!
    Καλό σ/κο!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. εγώ δεν είχα τσιγάρα βραδιάτικα και έφαγα την φρίκη μου, άστα να πάνε...αλλά όλοι βράδυ την παθαίνουμε :)
    φιλιά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Το κείμενο σου μου θυμίζει ένα βιβλίο που είχα διαβάσει παλιότερα (το "Όταν Σκοτώνουν τα κοτσύφια")

    Καλή χρονιά κιόλας!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Καλημεραα!!!
    Δεν με πειραζει που δεν εχει τιτλο, με πειραζει που δεν το τελειωσες....
    Ζωντανη-νεκρη; Ή πεθανε εκει μπροστα στην πορτα του ονειρου;;

    Περιμενω ΚΑΙ τιτλο ΚΑΙ τελος!!!!
    θελω να διαβασω την εμπνευση σου,μελισσουλα μου!!! ;-

    (στην αναγκη στειλε δ/νση κ μαρκα να σου στειλω μια κουτα τσιγαρα που θαναι για καβατζα! Μονο οταν θαχεις ξεμεινει θα παιρνεις απο αυτα!!!:-P)

    Φιλακιαααα!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. καλησπέρα σε όλους σας...δοκίμασα να κάνω αφαίρεση με αποτέλεσμα την πρόσθεση και από πρόθεση η πρόσθεση πάντα δημιουργεί αφαίρεση εξ ορισμού...γι'αυτό λατρεύω τον πολλαπλασιασμό!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. τίτλος

    "ο εγωισμός και η ζήλια"....

    ΑπάντησηΔιαγραφή

εδώ είναι ένας κήπος που μπορούμε να βάλουμε όλοι τα σποράκια μας...
Aς αφεθούμε σε ότι γλυκαίνει τις αισθήσεις μας (άσχετο) :P
NAiiiiiiiii, είμαστε ανήσυχα μελισσάκια και εδώ είναι ένας μελισσόκηπος!!!
Aς ζουζουνίσουμε λοιπόν παρέα.........BbZzzzJjjjjjjjjj BbZzzzJjjjjjjjjj
BbZzjjjjjjjjjjjjjjjjjjj

σσσστ μυστικό...αυτός ο κήπος ανήκει σε μια μέλισσα...την melissalli~

και η melissalli είπε :

" επειδή σου χαμογελάω, τι νομίζεις?
οτι είμαι ακίνδυνη???

είμαι μια μέλισσα εγώ...άμα με ενοχλήσεις σε τσιμπάω

τσιιιιν ...πάρτα άρρωστη(ε) που θα μου πείς:
μίλα, γέλα, κοίτα δεξιά, κοίτα αριστερά, σήκω, κάτσε

άσε με ..που θα κάνω και την μαριονέτα..

άδειασέ μου την γωνιά να φτύσω τον κόρφο μου, με την ησυχία μου...

φτού φτού φτού
φτού
φτού φτού
φτού φτου φτου....
φτού φτού φτού φτού φτού "

αυτά είπε η melissalli

Aντε..βάλε ένα σποράκι, λέω εγώ........να δω τι θα καταλάβεις..