Δευτέρα, 17 Σεπτεμβρίου 2012

terrifying story Νο4 : τα δάχτυλά της παγωμένα άρχισαν να πατάνε τα κουμπιά....


.......του πληκτρολογίου μουδιασμένα...


ακόμα δεν είχε ξημερώσει μα μια ταχυπαλμία την έκανε να παγώσει μέσα στην μέση του καλοκαιριού, της ανατρίχιασε την πλάτη, κι άρπαξε το φόρεμα που πριν είχε πετάξει στο τραπέζι για να το ακουμπήσει επάνω της σαν σάλι....μήπως και καταφέρει να ζεστάνει το ολόγυμνο της σώμα που συνόδευε τα χέρια της, αυτή την στιγμή που τα μουδιασμένα δάχτυλά της πάταγαν τα πλήκτρα παγωμένα....τα είχε δει όλα....




ξάπλωσε στο κρεβάτι...
εξαντλημένη από τα συνεχόμενα άγρυπνα βράδια
που πλάι στον αγαπημένο της είχε περάσει....

άπειρες οι ώρες του ξενυχτιού της,
είχε επαναφέρει την χαμένη της σειρά στις ώρες
που λειτουργούσε το κορμί και το μυαλό της
.....από έφηβη της άρεσε το ξενύχτι....
πάντα άγρυπνη
να ονειρεύεται και να κινείται μέσα στον δικό της κόσμο
......ο κόσμος της νύχτας.....
...πόσο αληθινός ήταν!!!
όλοι έβγαζαν τις μάσκες της ημέρας
και έδειχναν το πραγματικό τους πρόσωπο
.....το είχε αντικρίσει πολλές φορές και το λάτρευε.....
όχι ότι ήταν πάντα ωραίο το αληθινό πρόσωπο του καθένα,
αλλά τουλάχιστον ήταν πραγματικό 
ήξερες με τι ανθρώπους έχεις να κάνεις
........αυτό την είχε μαγέψει στις ώρες της νύχτας...

η ώρα της αϋπνίας

αυτές οι ώρες θα ήταν πάντα συντροφιά της
όταν το ψέμα και η διπροσωπία
είτε θα είχε πέσει για ύπνο
είτε θα ξεσκεπαζόταν.....

εκείνη θα περιφερόταν ανάμεσα σε αλήθειες
και δίπλα στον άνθρωπο που θα αγαπούσε
ότι κι εκείνη


...πως θα τον γνώριζε?
θα είχε κι αυτός τις δικές της ώρες,
μόνο εκείνος θα ήταν αληθινός
αυτός που δεν θα κοιμόταν νύχτα
και θα λάτρευε τις ώρες της αϋπνίας

μαζί θα τις αγκάλιαζαν αυτές τις ώρες
με τις αλήθειες τους....
μόνο με αλήθειες

σήμερα όμως ένιωσε κουρασμένη....
κατάλαβε ότι κάτι ήθελε να της πει
και να της φανερώσει ο βραδινός της ύπνος
.....ξάπλωσε και αφέθηκε στην αγκαλιά του........

τα μάτια της μισόκλειστα
μέχρι να νιώσει την ζεστασιά του
...έπειτα παραδόθηκε τελείως...
ήταν μεταξύ ύπνου και ξύπνιου
όταν εκείνος άρχισε να την χαϊδεύει.....

το κορμί της άρχισε να καίγεται
ένιωσε να αιωρείται.....
ένα σύννεφο είχε πάρει την θέση του κρεβατιού
και πουθενά δεν υπήρχε τοίχος....
άρχισε να βογκάει απαλά από τα χάδια του
που άγγιζαν κάθε σημείο του σώματος.....

τα μάτια της κλειστά

άρχισε να βλέπει τον εαυτό της....
όλα ήταν όπως τα ένιωθε
πυρωμένα
είχαν απλώσει τις φλόγες τους πάνω στα σώματα
και έγλειφαν πιθαμή προς πιθαμή
τα ξαναμμένα κορμιά τους

....μα τρόμαξε σαν είδε......
τα τρία της κεφάλια

υπήρχαν τρία κεφάλια πάνω στο σώμα της
και ενώ ήταν όμοια σαν σκέψεις στην μορφή άλλαζαν.....
τα κοιτούσε αλλά πλέον δεν την τρόμαζαν
......ήταν μέρος από εκείνη.......

και τα τρία κεφάλια έδειχναν εκστασιασμένα
από το άγγιγμα του.......
λαχανιασμένα από την απόλαυση
αγκομαχώντας σαν σε ξέφρενη κατηφόρα
που τρέχεις και δεν έχεις φρένα.......
έπειτα άρχισαν να παραμιλάνε
και να τον ρωτούν
ένα ένα ξεχωριστά.....
"ποιο χαϊδεύεις τώρα...εμένα?"
του έλεγε το πρώτο της κεφάλι..
"εμένα χαϊδεύεις" σιγοψιθύριζε το άλλο......
"όχι, εμένα χαϊδεύεις...αφού σε νιώθω"........

"ποιο από εμάς χαϊδεύεις?"
ρώτησαν και τα τρία.........

"χαϊδεύω και τα τρία"
απάντησε εκείνος ξαναμμένος
"και τα τρία βρίσκεστε στο ίδιο σώμα
....ένα σώμα αγαπώ.......
αυτό το σώμα χαϊδεύω"

αυτά του έγνεψαν με ικανοποίηση
και του σιγοψιθύρισαν
"μπορεί να είμαστε διαφορετικά, μα μόνο εσένα αγαπάμε......"



"μόνο εσένα αγαπώ" ψιθύριζε στον ύπνο της ,
όταν εκείνος την χάιδεψε απαλά στην πλάτη
και της έδωσε ένα φιλί χαμογελώντας της.....
"μόνο εσένα αγαπώ" της είπε
του γέλασε με μισόκλειστα μάτια
και συνέχισαν μαζί τον ύπνο τους αγκαλιά........