Πέμπτη, 2 Αυγούστου 2012

γέμισε ο τόπος ξαφνικά......

........κορδέλες......


που σου έβαλαν με το έτσι θέλω  
σαν πρωτοείδες το φως της γέννησης...

άρχισες να περί πλανιέσαι σε ένα δάσος μαγικό
με καλά δεμένη την  κόκκινη κορδέλα που σου είχαν φορέσει

ξαφνικά ένιωσες την κορδέλα σου να χαλαρώνει
σαν αντίκρυσες άγρια θηρία μεταμορφωμένα


η κορδέλα σου έμοιαζε κορδέλα δώρου
μα τα δικά σου μάτια δεν είδαν το κουτί


τότε πήρες τις κορδέλες που κουβάλαγες 
έφτιαξες περίτεχνα δεμένους φιόγκους

μα ξαφνικά σε πάγωσε ο κρύος αέρας
που  φύσαγε τις κορδέλες σου για να τις κάνει δικές του

ένιωσες τον ήχο της καρδιάς σου να σε ξεκουφαίνει
ξαφνικά να χάνεται

 να στάζει  κόκκινο χρώμα
 αναρωτήθηκες αν τελικά λερώνουν οι κορδέλες


ή αν φυλακίζουν
όσους τις φορούν

 τότε ήταν που πέρασες την κόκκινη πόρτα
που είχε επάνω της αριθμό

 έβαψες κόκκινο το πρόσωπο από τον πόθο 
κι ας σου δημιούργησε το χρώμα της ντροπής στα μάγουλα

έκανες τον πόθο κορδέλα τυλιγμένη στο χέρι της καρδιάς σου
 πάλι ακούστηκαν οι χτύποι που είχαν πεθάνει προ πολλού

ένιωσες θηλυκό και γυναίκα που ποθούσε να ζήσει
και πάλεψες με ότι σου στεκόταν εμπόδιο


 έπειτα χάραξες κορδέλες κόκκινες στον ουρανό
περιτυλίγοντας τον σαν κορδέλα παραδομένη  στο όνειρο




 άγγιξες στο σώμα σου στην παράδοσή του 
κι αποφάσισες να εμπιστευτείς ολοκληρωτικά

να νιώσεις τα χρώματα όπως είναι 
 ...σε γέμισε μια πολύχρωμη αγκαλιά...

ρώτησες τον ουρανό αν κάνεις το σωστό
κι εκείνος σου είπε


"απλά κοίτα τις πολύχρωμες κορδέλες
  εμπιστεύσου τες
στήθηκαν για την γιορτή
στο γαϊτανάκι του έρωτα
 απαλά τυλιγμένες γεμίζοντας με χρώματα...
την χαρά της αγάπης"















Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Google+ Followers